تصویر جوهر گیاه توت فرنگی قرمز، در بسته‌بندی — ۱ از ۴
تصویر جوهر گیاه توت فرنگی قرمز، در بسته‌بندی — ۲ از ۴
تصویر جوهر گیاه توت فرنگی قرمز، در بسته‌بندی — ۳ از ۴
تصویر جوهر گیاه توت فرنگی قرمز، در بسته‌بندی — ۴ از ۴
TrendyolTABER

جوهر گیاه توت فرنگی قرمز، در بسته‌بندی

۲ دیدگاه
عنوان اصلی: Ruby Red Raspberry Sapling, in Bag
قیمت تخمینی۴٬۲۵۴٬۵۰۰ تومان

قیمت تخمینی است و پس از بررسی ادمین نهایی می‌شود.

قیمت در فروشگاه مبدأ۴۹۸.۵ TRY
۴٬۲۵۴٬۵۰۰تومان

مشخصات

نوع:
نهال میوه
مبدا:
ترکیه (TR)

توضیحات محصول

گونه توت فرنگی قرمز، در سبد این محصول با کیفیت بالا و گیاهی قوی دارد. شاخه اصلی کمی خاردار است. میوه‌های آن بزرگ، قرمز و کمی شیرین هستند. این گونه در برابر "زردک" مقاوم است. مناسب برای فروش مستقیم به مصرف‌کنندگان. این محصول در اوایل فصل برداشت می‌شود. مناسب برای مصرف تازه و همچنین برای تهیه شیرینی، آبمیوه و مربا. توت فرنگی‌های موجود در این بسته، 2 ساله هستند. طول باقی‌مانده از توت فرنگی‌های موجود در سبد، 20-30 سانتی‌متر است. تمام توت فرنگی‌ها با ریشه‌هایی که در سبد قرار دارند، ارسال می‌شوند. این سبدها می‌توانند برای 12 ماه استفاده شوند. این سبدها با برش‌دادن از قبل آماده استفاده هستند. این سبدها برای حمل و نقل عمودی مناسب هستند. این گونه، خودپرور است و نیازی به گرده‌افشانی نیست. توصیه می‌شود که کود آلی فرآوری شده را هنگام کاشت با خاک مخلوط کرده و در سوراخی که حفر کرده‌اید، قرار دهید و به این ترتیب بکارید. پس از کاشت، برای تامین نیازهای نیتروژن، فسفر و پتاسیم گیاه، می‌توان از کود 4x15 استفاده کرد. کود NPK 15-15-15-15 توصیه می‌شود که پس از کود، گیاه را به طور کافی آبیاری کنید. مکان و جهت: در هنگام ایجاد باغ توت فرنگی، شیب‌های رو به شمال، ترجیح داده می‌شوند. شیب‌های رو به جنوب، به دلیل یخبندان در بهار، خطرناک هستند. گیاه توت فرنگی می‌تواند در دماهای تا -10 درجه سانتی‌گراد زنده بماند. ایجاد باغ توت فرنگی: الف) آماده‌سازی خاک در هنگام آماده‌سازی خاک، تمام کودهای فسفر و پتاس و یک سوم کود نیتروژن باید اضافه و به طور کامل در خاک مخلوط شوند. باقیمانده کود نیتروژن را می‌توان به دو قسمت تقسیم کرد، در حالی که نیمه اول در بهار با استفاده از بیل، و نیمه دوم پس از شکوفایی، اضافه کرد. برای غنی‌سازی خاک با مواد آلی، 3-4 تن کود حیوانی در هر دهانه باید استفاده شود. ب) کاشت 1) زمان کاشت: توت فرنگی‌ها می‌توانند از پاییز تا بهار کاشته شوند، و بهترین زمان، زمانی است که خاک برای کاشت مناسب باشد. در مناطقی که زمستان‌ها خیلی سخت نیستند، کاشت در پاییز، نتایج بهتری دارد. ماه نوامبر، برای این نوع کاشت، یک ماه مناسب است. اگر کاشت در بهار انجام شود، نباید خیلی دیر شود. در غیر این صورت، آبیاری مکرر ضروری خواهد بود، زیرا روزهای گرم و خشک پس از کاشت آغاز می‌شوند. بهترین زمان برای کاشت در بهار، از 15 فوریه تا اوایل آوریل است. در مناطقی که زمستان‌های سخت دارند، کاشت در بهار، ترجیح داده می‌شود. 2) فاصله بین ردیف‌ها: فاصله بین ردیف‌ها معمولاً بسته به ابزار شخم، سیستم کوددهی و روش کاشت متفاوت است. مطالعات در منطقه ما نشان می‌دهد که فاصله مناسب برای کشت توت فرنگی، 180-250 سانتی‌متر است. اگر با اسب کشت شود، فاصله باید 180-200 سانتی‌متر باشد، اگر با تریالر کشت شود، باید 200-250 سانتی‌متر باشد، و فاصله بین گیاهان در هر ردیف باید 60-100 سانتی‌متر باشد. 3) کاشت هنگام کاشت، باید بسیار مراقب بود که گیاهان در دست، خشک نشوند. اگر کاشت فوری باشد، باید آن‌ها را در سوراخ‌های عمیق قرار داده و مرطوب نگه داشت. اگر کاشت فوری باشد، باید گیاهان را در سبدهای خیس یا کیسه‌های پلاستیکی، با بستن محکم، به زمین منتقل کرد. گیاهان را در سوراخ‌های حفر شده در مکان‌های کاشت مشخص قرار داده و به همین ترتیب می‌کاریم. عمق کاشت باید 15-20 سانتی‌متر باشد. مسائل نگهداری: الف) شخم زدن خاک: هدف اصلی شخم زدن خاک، کنترل علف‌های هرز است. این کار از بهار آغاز شده و تا زمان برداشت ادامه می‌یابد، با فواصل منظم. ب) کوددهی کودهای حیوانی و کودهای تجاری برای افزایش ظرفیت نگهداری آب در خاک، بهبود ساختار فیزیکی خاک و غنی‌سازی آن با مواد مغذی گیاهی استفاده می‌شوند. با این حال، باید با احتیاط فراوان در مورد کودهای نیتروگنی عمل کرد، زیرا مصرف بیش از حد نیتروژن، میوه‌ها را نرم می‌کند و ارزش بازار آن‌ها را کاهش می‌دهد. کودهای نیتروژن، فسفر و پتاس در دوز مناسب، اثر مثبتی بر رنگ، عطر و طعم میوه‌ها دارند. بهترین روش برای دستیابی به عملکرد بالا، روش کاشت در سوراخ است. برای هر سوراخ، 2-3 کیلوگرم کود حیوانی باید استفاده شود. انجام آزمایش خاک، هنگام کوددهی ضروری است. ج) آبیاری برای دستیابی به عملکرد خوب از گیاهان توت فرنگی، آبیاری یک عامل کلیدی است، به ویژه در زمان برداشت، که نیاز به آبیاری بیشتر دارد. آبیاری می‌تواند از طریق آبیاری سطحی یا سیستم‌های آبیاری قطره‌ای انجام شود. با این حال، از آبیاری قطره‌ای در دوره برداشت خودداری کنید. در مناطق جنگلی، از آنجایی که بارش باران بیشتر است و تابستان خنک‌تر است، نیاز به آبیاری کاهش می‌یابد یا اصلاً انجام نمی‌شود. د) هرس: 1) هرس گیاه: بلافاصله پس از کاشت، ساقه‌ها را تا ارتفاع 20-30 سانتی‌متر کوتاه می‌کنند. در بهار، 2-3 یا 4 شاخه قوی را باقی می‌گذارند و بقیه را از پایه جدا می‌کنند. هنگام هرس، اطمینان حاصل کنید که فاصله بین شاخه‌های باقی‌مانده حداقل 20-25 سانتی‌متر باشد. 2) هرس زمستانی: توت فرنگی یک گیاه دو ساله با قسمت‌های تاج و یک گیاه یک ساله با قسمت ریشه است. شاخه های باقی مانده در سال اول بالغ می شوند و پس از میوه دادن در سال دوم خشک می شوند. این شاخه ها را پس از برداشت یا در پاییز و از سطح خاک جدا می کنیم. از گره های جدیدی که از پایین ریشه بیرون می آیند، 3-4 بوته در هر دسته را برای سال آینده باقی می گذاریم و بقیه را دوباره جدا می کنیم. بهترین زمان برای هرس زمستانی، پایان پاییز یا اوایل بهار است. 3) هرس تابستانی: در تابستان، هرس باید انجام شود و شاخه‌های اضافی نیز حذف شوند. هرس در ماه‌های بسیار گرم توصیه نمی‌شود. با این حال، هرس برای حذف شاخه‌های ضعیف و کم‌ارتفاع انجام می‌شود. به طور کلی، میوه‌های بزرگ در شاخه‌های میوه‌ای با طول 15 سانتی‌متر یافت می‌شوند. بنابراین، هنگام هرس، باید به این موضوع توجه کرد و شاخه‌های اضافی را حذف کرد و شاخه‌های میوه‌ای را تقویت کرد. اگرچه هرس ممکن است تعداد میوه‌ها را کمی کاهش دهد، اما اندازه و کیفیت آن‌ها را بهبود می‌بخشد و در نهایت ارزش بازار آن‌ها را افزایش می‌دهد. بنابراین، هرس باید توجه ویژه‌ای داشته باشد. 4) هرس تجدیدپذیر: هرس تجدیدپذیر نیز باید انجام شود. در طول سال‌ها، قسمت ریشه پیر می‌شود، شاخه‌های جدید کاهش می‌یابد و در نتیجه، عملکرد و کیفیت کاهش می‌یابد. برای رفع این مشکل، هر 5-6 سال یک بار، قسمت قدیمی ریشه گیاه توت فرنگی زیر خاک، جدا و حذف می‌شود. پس از جدا کردن، باید به ساقه‌ها مقدار زیادی کود حیوانی و کود تجاری (نیتروژن، فسفر، پتاس) داده شود. با این روش، عمر گیاه توت فرنگی افزایش می‌یابد. در همان محل، می‌توان 12-15 سال کشت کرد. تکثیر: تکثیر توت فرنگی، به راحتی از طریق ریشه های جوان انجام می‌شود. در پاییز، برخی از ریشه های جوان و تثبیت شده از ریشه اصلی جدا شده و کاشته می‌شوند. کاشت در بهار نیز امکان‌پذیر است. با این حال، ریشه های جوان جدید باید زمانی که 15-20 سانتی‌متر رشد کرده‌اند، جدا شده و کاشته شوند. در غیر این صورت، نرخ بقا بسیار پایین خواهد بود. در شرایط خشکی، آبیاری ضروری است. بازده: با کشت و نگهداری مناسب، می‌توان بین 1000-2500 کیلوگرم میوه در هر دهانه برداشت کرد. با این

آخرین بررسی: ۵ شهریور ۱۴۰۵